Po sesji

Przeżyłam. Cztery godziny. Egzamin nie był na DIKU, tylko w zupełnie innym budynku; nawet nie na naszym kampusie, tylko bliżej centrum, chyba na wydziale nauk socjologicznych. Dlaczego tak? Nie mam pojęcia. W każdym bądź razie trafiłam, pozostali także.
Zadań była przerażająco duża ilość, ale dało się. Po 3,5h z zamyślenia wyrwało mnie burczenie w brzuchu. Jak widać intensywnym wysiłkiem umysłowym też można spalać kalorie :D

Szlag mnie trafia, bo za oknem cały dzień szaleje mocna zadymka śnieżna. A przez ostatnie kilka dni słoneczko świeciło tak zachęcająco, że codziennie sobie obiecywałam, że jak tylko będę już po egzaminie, to spacery od rana wieczora, może jakieś zaległe zwiedzanie itp. No i guzik. Już rano, kiedy szłam na egzamin, wiedziałam, że nic z tego. Padał śnieg, a chmury wisiały na wyskości 100m (no, tak się zdawało). A teraz jest tylko gorzej.
Zastanawiałam się, co wyjdzie z dzisiejszego biegania: czy najpierw mnie zwieje, a potem zasypie. W każdym bądź razie to było chyba najdłuższe 5km do tej pory. Biegało się jak po plaży, bo leży sobie nawiany sypki śnieg wszędzie.

Duńczycy chyba naprawdę nie wiedzą, co zrobić z zimą, bo mogliby tak na przykład posypać solą chociaż te oblodzone ścieżki. A jak im brakło soli, to może trzeba ich uświadomić tak jak Irlandczyków, że słony piasek znad morza też się nada...