O naturze pracy [badawczej] nad magisterką

Pisałam poprzednio, że podoba mi się tutejszy system organizacji roku akademickiego i filozofia nauczania na wydziałach ścisłych, a także wyjątkowe w mojej opinii podejście do studentów, a już do magistrantów w szczególności. Poniżej niejako kontynuacja tematu, czyli m.in. o tym, jak to się przekłada na moją obecną sytuację i doświadczenia z uczelnią. Chociaż tutaj zastrzegam, że o ile w kwestii prowadzenia zajęć i kontaktów ze studentami mam porównanie z dwoma różnymi uniwersytetami, to w sprawie samej magisterki i tego jak to wygląda na moim macierzystym wydziale/uniwersytecie, moje informacje pochodzą z drugiej ręki, nie dane mi było samej doświadczyć.
Ale zacznę może bardziej ogólnie: jeśli chodzi o ramy czasowe i konkretne etapy, to w moim przypadku można wyróżnić pewne fazy:

1. przegląd literatury - intensywne i długotrwałe studium przypadków różnych, przebijanie się przez literaturę fachową i prace innych ludzi siedzących w temacie tudzież w tematach podobnych albo dziedzinach, które są na styku; w moim przypadku ścieżka prowadziła od wykorzystania ontologii w procesie dokumentacji software architecture^*, poprzez views & viewpoints, do wersjonowania projektów. Celem jest zorientowanie się w kontekście zagadnienia, znalezienie odpowiedniej perspektywy i własnego w tym wszystkim miejsca. Zwieńczeniem powinno być to jedno jedyne szczegółowo sprecyzowane reaserch question, kamień milowy kończący ten etap.
2. praca badawcza - dokładanie swojej cegiełki do już istniejącego zasobu wiedzy, wymyślenie czegoś kontruktywnego, co optymistycznie zakładając może w jakiś sposób przyczyni się do rozwoju projektu i ogólnego postępu w tej dziedzinie. No bo właśnie... Otóż zachciało mi się bawić z takim projektem, który jest częścią większej całości i wpisuje się w pracę badawczą pewnej grupy ludzi.
   I tu wypadałoby podkreślić, że to naprawdę jest praca badawcza, czyli twórcza - mnie osobiście bardziej się kojarzy z doktoratem. Rzeczywiście, doktoranci też nad tym pracują, ale pracują także studenci z licencjatu. Różnica jest taka, że licencjaci (jaki jest polski odpowiednik magistranta na studiach o poziom niżej?) dostają zdefiniowane konkretne zadanie: rozszerz model o tę funkcjonalność i zaimplementuj ją; doktoranci znajdują sobie problem i sami się nim bawią; ja mam coś pośrodku tzn. dostałam instrukcje w rodzaju: zrób coś w tym zakresie, ale co konkretnie, to już wymyśl sama, a my ci doradzimy i poprowadzimy. I tak naprawdę jest, to zanczy co tydzień spotykam się nie tylko z promotorem, ale z małym zespołem, na który składają się wybrani ludzie zaangażowani w ten sam projekt - moi doradcy: Antony (wykładowca wizytujący), Patricia (wykładowca tutejszy) i Klaas (doktorant). Dyskutujemy pomysły i postępy związane z moją częścią - oni wypytują, co nowego znalazłam, wyczytałam i wymyśliłam i jak mi to może pomóc; podpowiadają, gdzie są potencjalnie ciekawe możliwe do rozwinięcia pomysły. I tak to według mnie powinno wyglądać zawsze, ale z jakichś powodów bywa inaczej.
3. implementacja - część praktyczna, czyli wprowadzenie zmian, które sobie uroiłam, że mają jakiś sens.
   Rany, jak ja dawno nic konkretnego nie pisałam. Już wiem, że będę kląć o drugiej nad ranem nad jakąś poprawką, która kilka godzin wcześniej miała mi zająć tylko parę minut, więc skończę dziś, żeby jutro nie zaczynać od początku - i już się nie mogę doczekać :)
4. pisanie - spisanie (lub zebranie w jedną całość i zredagowanie, bo jakieś częściowe dokumenty się tworzą równolegle cały czas): wniosków z fazy pierwszej, idei z fazy drugiej oraz wyników z fazy trzeciej; plus podsumowanie, czy i dlaczego miało to sens, czy działa itd.

----------------------
^* Jak już pewnie pisałam nieraz, preferuję polskie określenia - przynajmniej wtedy, kiedy są uzasadnione, mają większy sens, jakąś rację bytu i nie brzmią sztucznie. Ale problem jest taki, że z niektórymi pojęciami albo i całymi dziedzinami nie miałam styczności wcześniej tzn. w Polsce, w związku z czym cała moja wiedza opiera się na kursach, lekturach i materiałach, które zostały napisane / przeprowadzone po angielsku. Z tego też względu nie wiem, czy są ustalone, uznane i używane polskie odpowiedniki, więc nie tłumaczę, bo mogę trafić zupełnie źle albo w nazwę, która akurat jest używana w oryginale, jak to czesto w informatyce (i naukach ścisłych w ogólności chyba) bywa. A nawet jeśli takowe odpowiedniki są, to dla mnie chwilowo brzmią obco i nienaturalnie.
Co za tym idzie, żeby być konsekwentnym w swojej niekonsekwencji, po angielsku będą też niektóre terminy, które powinny być po polsku.