Fizyka stosowana

Na początek zagadka kuchenna: dlaczego, kiedy na jednej patelni smażę jedną oponkę (jednego oponka jakoś lepiej dla mnie brzmi, ale Słownik Języka Polskiego twierdzi, że jednak oponka, a nie oponek - co, w sumie, ma sens jako zdrobnienie od opony, ale ponieważ przeważnie używam liczby mnogiej, to intuicja ma prawo mnie zawieść...), temperatura oleju zdaje się być niższa i pojedyncza oponka smaży się wolniej, niż kiedy smażę ich kilka naraz? Bo moja intuicja tutaj także zawodzi i podpowiada, że jeśli już się jakieś cuda dzieją, to w tym wypadku raczej powinno być odwrotnie: skoro więcej gorącego oleju przypada na sztukę wypieku, to tenże wypiek powinien szybciej dochodzić samotnie aniżeli w towarzystwie innych przedstawicieli gatunku, z którymi musi współdzielić patelnię.
Odpowiedź ma, podejrzewam, jakiś związek ze zjawiskiem synergii tudzież synergii odwrotnej, czy negatywnej, czy jak ją tam zwał.

W mediach oczywiście cały czas o trzęsieniu ziemi w Japonii i jego konsekwencjach. A przy okazji w mediach społecznościowych: post Trójki na fb zapowiadający dyskusję w programie Za, a nawet przeciw na temat budowy elektrowni jądrowej w Polsce. I na 50 komentarzy (w ciągu pierwszych kilku godzin, potem przestałam obserwować) tylko 1 głos przeciw. Wyniki sondy prowadzonej w czasie trwania programu: za - 83%. Polacy dorośleją?? Czyżby praca u podstaw (w postaci chociażby takich akcji jak kurs fizyki jądrowej w ramach cyklu Artes liberales na UJ) przynosiła jakies rezultaty...?
Specjalnie się nie orientuję, jakie i czy w ogóle w Polsce są przeciwwskazania - ale zagrożenia trzęsieniami ziemi w każdym razie nie ma i wygląda na to, że ludzie na szczęście nie utożsamiają katastrofy naturalnej, jaka zdarzyła się w Japonii, oraz jej rezultatów związanych z reaktorem w Fukushimie z potencjalnymi skutkami budowy i użytkowania elektrowni atomowej w ogóle.

A propos energii - temat wiecznie żywy i cały czas popularny: zmiany klimatu. Ja raczej jestem sceptyczna. Albo raczej byłam. Bo nigdy nie robiły na mnie wielkiego wrażenia krzyczące głosy potępiające nas, przyzwyczajonych do luksusów ludzi współczesnych, korzystających z dobrodziejstw nauki i postępu, nadużywających związanych z tymże postępem wynalazków, niedbających o zużycie energii, wody i co za tym idzie zwiększoną produkcję dwutlenku węgla i jego emisję do atmosfery; głosy wzywające do opamiętania się, zastosowania ekologicznych rozwiązań i ścisłego regulowania całego procesu pozyskiwania i wykorzystania energii. A owe krzyki nie robiły na mnie wrażenia dlatego, iż bardziej trafiały do mnie kontrargumenty - na przykład, że jednorazowy wybuch wulkanu potrafi wyrzucić do atmosfery takie ilości gazów cieplarnianych, że wszystko, co kiedykolwiek ludzkość naprodukowała od czasu rewolucji przemysłowej w XIX. wieku, to przy tym kropla w morzu. Nie żebym miała coś przeciwko wiatrakom albo bateriom słonecznym - jak dla mnie mogą być obowiązkowe tam, gdzie ma to sens; a węgiel i tak się nam kiedyś skończy. Ale skoro sama natura jest tak kapryśna, to chyba prościej założyć, że obecnie jesteśmy po prostu w fazie, kiedy średnia temperatura na Ziemi jest wyższa i że owe wahania to zjawisko naturalne i występujące okresowo (a tak właśnie jest), a działalność człowieka nijak się ma do tego i zbieżność jest przypadkowa.
I tak myślałam, dopóki nie przeczytałam kiedyś tej notki. Prosty, trafiający do wyobraźni przykład oraz prosty, ale przy tym jakże ścisły i naukowy argument, że klimat jest układem wybitnie nieliniowym trafił mi do przekonania i może niekoniecznie radykalnie zmienił moje poglądy, ale przynajmniej zmusił do zastanowienia i spojrzenia na problem z nowej perspektywy.

A jeszcze przy okazji może mi ktoś wytłumaczy, jak to jest z mikrofalami. Bo z racji braku piekarnika używam kuchenki mikrofalowej dosyć często ostatnio, nie tylko do odgrzewania potraw; eksperymentuję coraz odważniej i gotuję albo piekę w niej coraz to nowe różności - że da się upiec ciasto, to już udowodniłam, a dziś udało mi się zrobić przepyszną zapiekankę z cukinii i zielonej papryki, z dodatkiem rukoli (przepis własny, efekt: mniam!). Ale! otóż wyczytałam trochę sprzecznych informacji: że w mikrofalówce dobrze się gotuje warzywa (zachowują kolor i smak, co też moja zapiekanka zdaje się potwierdzać) czy przyrządza ryby (bardzo równomiernie) oraz mięsa. A ponieważ warzywa na przykład nie pływają w wodzie, to przyrządzane w ten sposób tracą dużo mniej witamin i zachowują więcej wartości odżywczych. Z drugiej strony w jakichś poważnych pismach medycznych piszą ponoć (to znaczy pisali dawno temu i nie wiem, czy to wciąż aktualne), że te pozostałe mikro- i makroelementy zachowują się w jakiejś zdegenerowanej formie, słabo przyswajalnej przez organizm, a nawet więcej - że powstają jakieś dziwne związki szkodliwe dla człowieka.
I bądź tu mądry i pisz wiersze. Truję się, czy się nie truję?